Letërsi  |  Podrimja

Ali Podrimja

Dashuria

Koha është të duhemi
të kesh besim në mua kur të them: Trime,
të kem besim në ty kur më thua: Trim.
Por kokën time kryenece shumë kurthë ngrite,
shumë e pushkët mbushi babai yt, fisi yt,
një mijë e një të zeza kurdise ku do ma zije priten.

E nën kulm banonim,
nga frengjia me dritë më peshove,
me ditë lexoja Shekspirin në hijen e Kullës,
se mos do te takoj te kroni i shpresave.

Ma ruaj syrin, dashuria ime,
ma ruaj shpindën nga dielli, nga acari!
Kam frikë se ma therin syrin cubat e territ,
kam frikë se më vrasin pas shpinde të pabesët.

Dashuria ime, ma zgjat dorën ta kapercejmë ketë ujë të madh,
i huaj s'jam, as nuk vij nga tokë e vdekshme.
Në fund të livadhit të kositur a po sheh:
ai kali i bardhë është yni e tash përgjithmonë.

Më shikon drejt në sy, leri zenkat, fjalët, sharjet,
Unë do të të sjell lulen nga zemra e bjeshkës,
do ta ndez llampën në kullë,
do ta hedh farën në tokën e re.

Kur të desha, qoja dashuri me një grua të marrë,
e mahalla jehonte nga shpifjet.
Na iku jeta, trime, s'menduam pak edhe për vete,
Koha është të duhemi.

Shkrimet nga Podrimja
DashuriaKush do ta vrasë ujkunParisi
Ti dhe ujiUnë biri yt
Shkrimtarët
Çajupi (6)Bogdani (8)Drenova (4)Frakulla (3)
Frashëri (5)Kadare (2)Kamberi (2)Kuteli (14)
Malëshova (2)Mekuli (4)Mjeda (6)Nikolla (12)
Noli (5)Pasha (1)Podrimja (5)Poradeci (1)
Rada (3)Serembe (1)